پس فرمود در تفسير قول حق تعالى الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ يعنى : « آنان كه برمىدارند عرش خدا را » فرمود كه : يعنى رسول خدا وأوصياء بعد از أو كه حاملان علم خدايند ، يعنى مراد از عرش ، علم است ، وَمَنْ حَوْلَهُ يعنى « آنان كه در دور عرشند » فرمود كه : يعنى ملائكة كه بر دور عرشند ، يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا يعنى : « تنزيه مىكنند با حمد پروردگار خود وايمان مىآورند به خدا وطلب آمرزش مىكنند از براي آنها كه ايمان آورده‌اند » فرمود كه : مراد شيعهء آل محمدند ، رَبَّنا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَعِلْماً « اى پروردگار ما ! فرا گرفته‌اى هر چيزى را از رحمت وعلم » يعنى : رحمت تو به هر كس وبه هر چيز رسيد وعلم تو به همه چيز احاطه كرده است ، فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تابُوا « پس بيامرز مر آن جماعتى را كه توبه كرده‌اند » فرمود كه : يعنى توبه كرده‌اند از ولايت ومحبت أبو بكر وعمر وبنى اميّه ، وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ « وپيروى كرده‌اند راه تو را » فرمود كه : مراد از راه خدا ، ولايت واعتقاد به امامت ولىّ خدا علي عليه السّلام است ، وَقِهِمْ عَذابَ الْجَحِيمِ . رَبَّنا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدْتَهُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَأَزْواجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ يعنى : « ونگاه دار ايشان را از عذاب جهنم اى پروردگار ما وداخل كن ايشان را در باغهاى بهشت كه هميشه در آنجا باشند وهر كه را شايسته شود از پدران ايشان وزنان وفرزندان ايشان ، بدرستى كه تو غالب وحكيمى » فرمود كه : مراد به شايسته ، آنهايند كه ولايت علي بن أبي طالب عليه السّلام را داشته باشند واز شيعيان أو باشند ، وَقِهِمُ السَّيِّئاتِ وَمَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ « ونگاه دار ايشان را از عقوبتها وجزاى گناهان در روز جزا ، وهر كه را نگاه دارى از عقوبتها در آن روز - فرمود : يعنى در قيامت - پس بدرستى كه رحم كرده‌اى أو را ، واين فيروزى بزرگ است » فرمود كه : فيروزى براي كسى است كه نجات يابد از ولايت ومحبت أبو بكر وعمر ؛ پس خدا فرمود كه إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يعنى : « بدرستى كه آنان كه كافر شدند » فرمود كه : يعنى بنى اميّه ، يُنادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ